ZAWIODŁAM. MONOLOG (MOŻE BYĆ) SCENICZNY INGI IWASIÓW (2021)

premiera w piśmie Czas Kultury (nr 4/2021)

Monolog Zawiodłam  to wyrafinowana spowiedź_wkurw profesory, aktywistki, kobiety nieheteronormatywnej 50+, która współtworzyła ruch feministyczny, a teraz widzi, że utknął w szponach hiperinkluzywności, dizajnu, social mediów. Dostaje się też lesbijstwu, o którym mówiło się, że „zwalnia i uwalnia, luzuje i euforyzuje”. Sarkastyczny monolog wygłoszony do kamery_lustra to ekstrakt zniechęcenia-oskarżeń-frustracji, ale też wyraz poczucia wolności i samoświadomości, która nie daje się uwieść fantazmatom i złudzeniom narzuconym przez współczesność.

Narratorka próbuje odnaleźć się w czasach po Czarnych Protestach, poruszeniu Strajku Kobiet, rewolucji Margot, przygląda się rezultatom, gdy – jak czytamy w didaskaliach – „odbieranie legitymacji feministkom szło pełną parą, a jeszcze nikt nie wiedział, czy będą nowe oraz co zostanie F, gdy wokół płonie”.

„W Zawiodłam znalazłam też jeden z ciekawszych motywów w polskich lesdramatach. Różni się od pozostałych lesstorii Iwasiów, w których jednak majaczy nadzieja na miłosną idyllę, choćby tymczasową, jak w Pięćdziesiątce. ma być impulsem do zmiany, ma wyrwać i na chwilę wyrywa bohaterkę z nałogu. Potrzeba idealnej miłości wisi nad rozstaniem bohaterek w powieści Kronika… i utrudnia rozpad martwego związku.

W Zawiodłam jest ironiczna dekonstrukcja fantazmatu, zapisana nielinearnie. Nie ma tu dramatyzmu. Jest żart z glamouru tonącego w kulinariach, uśmiechach, obietnicach, meblowaniu życia. Bohaterka nie chce tkwić w tym spreparowanym światku. Nie planuje przyszłości ani relacji, zwłaszcza na Tinderze”. (Przed zwierciadłem Ingi Iwasiów)

Bohaterka zdradza anatomię lesbijskiego fantazmatu, analizując swoją relację z partnerką, Opisuję ją tak, że nie wiemy, czy podcastowa kamera rejestruje wymyśloną w duchu heteroromantyczności rzeczywistość, czy rzeczywistość została podświadomie skonstruowania pod oczekiwania relacji wideo.

„Lubię tę część dramatu – pisze Agnieszka Małgowska – bo dużo w niej sarkazmu w opisie lesbijskiego świata. Nie ma już złudzenia o safickim raju miłosnym, który można znaleźć w pierwszym dramacie Ingi Iwasiów Pogadywanie wokół…. W Zawiodłam widzimy wyjątkowo trafne pożegnanie z tym wyobrażeniem, mimo a może dlatego, że „mówiło się, że lesbianizm zwalnia i uwalnia, luzuje i euforyzuje”.

Tekst  został opublikowany w kwartalniku Czas Kultury (nr 4/2021).

[impresja] 

            *************************